روش های افزایش و بهبود حمایت والدین از فرزندان کنکوری

روش های افزایش و بهبود حمایت والدین از فرزندان کنکوری

پنجشنبه 5 مرداد 1396 دکتر محسن محمدی دسته ها

روشهای افزایش و بهبود حمایت والدین از فرزندان کنکوری

حمایت والدین از فرزندان کنکوری

یکی از مهم ترین مسائلی که در کنار فردی که میخواد کنکور بده، خانواده اون شخص هستن. همکاری و همراهی والدین با فرزندشون که میتونه با فراهم کردن شرایط زندگی مناسب مثل: ایجاد محیطی امن و آرام برای مطالعه، همدلی کردن و گوش دادن به درد و دل کردن با او و شنیدن مشکلات و سختی هایی که برای اون در مسیر سخت کنکور بوجود اومده، تا بتونن در برابر موانع و بحران های پیش رو موفقیت روز افزون داشته باشن و خودشون رو به والدین ثابت بکنن. مهم ترین کاری که والدین در این مسیر میتونن انجام بدن “همراهی کردن فرزند” هستش که میزان این همراهی بستگی به شرایط نسبی در هر خانواده متفاوت است. از مهمترین کارهایی که والدین می توانند انجام بدن موارد زیر می باشد:

 

۱- با فرزندانتان دوست باشید

آیا تا حالا شده به این فکر کنید که چقدر با فرزند خودتون دوست هستید؟ چقدر با شما صمیمی هست؟ چقدر به شما اعتماد داره تا بتونه مشکلاتش رو برای شما عنوان بکنه؟ دیدید که فرزندتون با دوستاش بیشتر درد و دل میکنه؟ آیا برای شما این سوال پیش اومده که چرا به دوستاش بیشتر از شما اعتماد داره؟ باید بگم که خیلی از پدر مادرا نتونستن ارتباط معتمدانه ای با فرزندشون داشته باشن و به همین خاطر فرزنداشون بیشتر دوس دارن با دوستاشون درد دل بکنن تا والدین خودشون چون خاطره خوشی از درد و دل کردن با والدین ندارن و مورد قضاوت و برخورد نامناسب و سرزنش قرار گرفتن.

همین مورد در کنکور فرزند شما هم وجود داره، تصور کنید که فرزند کنکوری شما در برنامه ریزی، میزان و نحوه مطالعاتی خودش، نتیجه گیری و کلی موارد دیگه دچار مشکل شده باشه، در چنین شرایطی دنبال شخصی میگرده که برای حل مشکلاتش کمکش بکنن یا حتی همدلی ساده باهاش داشته باشه، که معمولا این موضوع در خانواده مطرح نمیشه و طرح مشکلات به بیرون از خانواده و در جمع دوستان مطرح میشه (البته اگه دوستانی داشته باشه که گوش بدن به حرفاش و براشون مهم باشه کمک کردن به فرزند شما). راهکاری که ما به شما پیشنهاد می کنیم این هست که رابطه خودتون رو با فرزندتون بهتر از قبل بکنید مخصوصا در دوران کنکور + اون رو به خاطر کارهایی که میکنه سرزنش نکنید + به حرفاش با گوش جان گوش بدید و کمکش کنید و هر کاری رو که به نظرتون میتونه در اعتماد سازی بین شما و فرزندتون بهبودی بوجود بیاره رو انجام بدید. جوری رفتار کنید که نگاه از بالا به پایین پدر و فرزندی نباشه، بلکه شما رو در کنار خودش احساس بکنه و با آرامش در خانواده به مطالعه بپردازه. تحقیقات روان شناختی نشون داده که افرادی که مورد احترام و محبت قرار می گیرن، امید و انگیزه بیشتری برای ادامه راه خواهند داشت، پس با ابراز علاقه و محترمانه برخورد کردن با او امید و نشاط رو برای او به ارمغان بیارید.

 

۲- محیط مناسبى را براى مطالعه فرزندانتان فراهم کنید

بسیارى از والدین تصور مى کنند که در مدت آمادگى براى کنکور، این فقط فرزند کنکورى آن ها است که باید تلاش کند و به نتیجه برسد و آن ها نقشى در رسیدن فرزندشان به این هدف ندارند؛ در صورتى که در طول آمادگى براى کنکور، والدین هم باید به نوعى کنکور را تجربه کنند. یکى از مهم ترین وظایف خانواده ها در این مدت، آن است که محیط خانه را براى فرزند کنکورى خود به گونه اى آماده کنند که او بتواند براحتى درس بخواند و از نظر سر و صدا، رفت و آمد مهمانان، مکالمه هاى تلفنى و … مشکلى نداشته باشد. براى این منظور، شما والدین عزیز می توانید از سایر اعضاى خانواده نیز کمک بگیرید و فضاى شاد و مهربانانه اى را در خانه فراهم کنید. اگر فرزند شما شاهد رابطه گرم و محبت آمیز افراد خانواده باشد، تمرکز و آرامش بیشترى خواهد داشت و بهتر درس می خواند. از طرح مسائل اختلاف برانگیز و درگیری هاى لفظى و رفتارى با اعضاى خانواده، جداً خوددارى کنید و مسائل و مشکلات خانوادگى، اقتصادى و اجتماعى را در ایام کنکور، وارد فضاى خانواده نکنید؛ چون آرامش و تمرکزفرزندتان را از بین می برد.

در زمانى که فرزند شما مشغول مطالعه است، سر و صدا و برنامه هاى تلویزیونى را به حداقل برسانید و به نزدیکان و دوستان خود به روشنى و راحتى بگویید که به دلیل کنکورى بودن فرزندتان، پذیرایى و دید و بازدیدهایتان را به حداقل رسانده اید. ضمناً مکالمه هاى تلفنى خود را محدود به زمان هایى بکنید که فرزند شما در خانه نیست و برنامه هاى تفریحی تان را، حتى اگر فرزند کنکورىتان اصرار دارد که می توانید به این برنامه بپردازید، به زمانى موکول کنید که او نیز بتواند در آن شرکت کند و کمى از تنش و استرس کنکور بکاهد. نکته دیگرى که شما والدین عزیز باید حتماً به آن توجه داشته باشید این است که به تغذیه فرزند کنکورى خود، بیش از گذشته اهمیت دهید. منظور ما از این سخن، این نیست که غذاهاى گران و پر هزینه ای را براى وی فراهم کنید؛ بلکه غرضمان آن است که در تغذیه روزانه او حتماً مواردى را بگنجانید که در یادگیرى بهتر وی و کاهش استرس و اضطرابش کمک مى کند؛ البته گاهى نیز با مهیا نمودن غذاهاى مورد علاقه وی نشان دهید که براى او و زحمتى که مى کشد، ارزش قائل هستید. موفقیت در کنکور را یک موفقیت خانوادگى تلقى کنید و براى موفقیت عضو کنکورى خانواده از هیچ راهکارى دریغ نکنید و همه امکانات را براى حصول به موفقیت وی به کار بگیرید. اگر شما سعى کنید که محیط منزل را براى آمادگى فرزند کنکوری تان بخوبى مهیا کنید، او نیز لطف شما را خواهد دید و تلاش بیشترى خواهد کرد.

 

۳- او را با دیگران مقایسه نکنید

یکى از بدترین کارهایى که والدین می توانند در مورد فرزند کنکورى خود انجام دهند، این است که او را با یکى از کنکورى هاى فامیل یا دوست یا افرادى که در گذشته کنکور داده اند، مقایسه کنند. این مقایسه می تواند بشدت براى وی آسیب رسان باشد؛ زیرا به خاطر داشته باشید که در کل، فرزند شما به دلیل آمادگى براى کنکور، استرس و نگرانى خاصى را پشت سر مى گذراند و این کار شما و آوردن مصداق هاى مختلف باعث می شود تا او بیشتر احساس نگرانى و استرس کند؛ در حالى که استرس زیاد باعث کاهش میزان فعالیت و نتیجه گیرى وی مى شود؛ به علاوه ممکن است افرادى که شما آن ها را با فرزند کنکورى خود مقایسه مى کنید واقعاً آن طور مطالعه نکرده باشند که شما در موردش صحبت مى کنید؛ زیرا نتیجه نهایى پس از کنکور مشخص می شود، نه طبق فرض ها و سخنان اطرافیان.

موضوع دیگرى که باید به خاطر داشته باشید این است که سبک و نوع مطالعه، میزان یادگیرى، نوع برنامه ریزى، میزان مطالعه و … هر داوطلبى با داوطلب دیگر فرق می کند. ممکن است که فرزند شما با یک بار مطالعه یک درس بخوبى آن را یاد بگیرد یا در درس یا دروسى استعداد داشته و در برخى از دروس دیگر احتیاج به مطالعه بیشتر داشته باشد؛ پس تلاش کنید تا به جاى این که با مقایسه فرزندتان با دیگران، باعث نگرانى و استرس وی شوید، او را با خودش مقایسه کنید و به خاطر درس هایى که مطالعه کرده و پیشرفتى که از زمان آمادگى کنکور، تاکنون داشته است تشویق کنید و به وی نشان دهید که زحمت و تلاشش را می بینید و براى آن ارزش قائل هستید.

 

۴- باعث استرس او نشوید

یکى از مسائلى که استرس را در داوطلبان کنکور بیشتر می کند نگرانى هاى والدین است. والدین به دلیل نگرانى خود، کارهایى را انجام می دهند که باعث استرس و اضطراب بیشتر کنکورى ها مى شود.
جملاتى مانند: «درس خواندى؟ تست زدى؟ چند درصد زدى؟» و… بیشتر از این که تاثیر مثبت داشته باشد، سبب ایجاد تنش و استرس در فرزند کنکورى آن ها مى شود. هم چنین جملاتى نظیر «تو همیشه در حال استراحتى» «این قدر تلویزیون تماشا نکن» «بس است دیگر از پشت کامپیوتر بلند شو» و نظیر این جملات، تأثیر بسیار بدى روى ذهن داوطلب کنکور دارد؛ زیرا باید قبل از هر چیز به این موضوع توجه داشته باشید که فرزند شما برنامه هایی به منظور مطالعه و آمادگى براى کنکور دارد و طبق آن برنامه در حال درس خواندن است و اگر شما او را در حال کارهاى متفرقه می بینید بخشى از برنامه استراحت اوست؛ حتى اگر مطمئن باشید که فرزند شما به اندازه دیگران تلاش نمی کند، این کار شما و این طرز صحبت کردن با وی باعث می شود تا او دچار استرس و اضطراب بیشتر شود و نتواند تصمیم درستى براى کنکور بگیرد و برنامه ریزى مناسبى داشته باشد.

تلاش کنید تا به جاى استفاده از جملات توبیخى و جملاتى که باعث ناامیدى و استرس او می شود، از جملات انگیزشى و مثبت استفاده کنید. این کار نه تنها باعث می شود تا از استرس فرزند کنکورى شما کم شود، بلکه باعث می شود تا وی انگیزه و اعتماد به نفس خوبى پیدا کرده و با جدیت مشغول مطالعه شود. به یاد داشته باشید که خانواده ها، بیشترین نقش را براى افزایش تمرکز، انرژى و روحیه داوطلبان دارند. به کارهاى مثبت و خوب و مطالعه فرزندتان توجه نشان دهید و از او قدردانى کنید تا انرژى اش بیشتر شود. تأثیر جملاتى نظیر «واقعاً خسته نباشى» « اراده ات براى درس خواندن، تحسین برانگیز است و…» تأثیر بسیارى در بالا بردن روحیه داوطلب کنکورى دارد. زمانى که داوطلب کنکور تصور می کند که از نگاه والدینش فردى فعال، درس خوان، باهوش و تواناست، آرامشى وصف نشدنى به او دست مى دهد که جلوى بسیارى از اضطراب ها و استرس ها را مى گیرد. ضریب موفقیت هر داوطلب برابر است با ضریب اعتماد به نفس او؛ بنابراین، خانواده ها با رفتار مناسب و کلام هاى امید بخش خود تا مى توانند خودباورى و احساس شایستگى و تفکر مثبت داوطلب کنکور را تقویت کنند.

 

۵- انتظارات خود را تعدیل کنید

همه والدین آرزو دارند که فرزندشان در مسأله ادامه تحصیل و سایر امور زندگى، فرد موفق و پیروزى باشد؛ اما این آرزو نباید باعث شود تا شکافى بین شما و فرزندتان به خاطر توانایى هاى او به وجود آید. به این موضوع توجه داشته باشید که هر فردى در زمین هاى خاص استعداد دارد و نباید شما از او توقع داشته باشید که طبق میل شما عمل کند و آن چه شما می خواهید شود. انتظارات بیش از حد از فرزندان در انتخاب رشته هاى تحصیلى یا دانشگاه هاى خاص، اگر خارج از توان او باشد، روحیه امید را در او تضعیف کرده و وی را از موفقیت باز می دارد و در واقع نه تنها او را به چیزى که شما انتظار دارید نمی رساند، بلکه مانع ظاهر شدن وی در حد توانایی هایش می شود؛ پس به جاى این که هدف کنکور و آینده او را مشخص کنید، به وی هم فکرى داده و راهنمایی اش کنید که طبق شناختى که از خود و استعدادهایش دارد، در کدام سمت و سو حرکت کند. مطمئن باشید که اگر فرزندتان در کنکور، طبق میل و استعدادهاى خودش پیش رود، در آینده فرد بسیار موفق و برجسته اى خواهد شد.

 

۶- به او فرصت جبران بدهید

همه ما در دنبال کردن اهداف و مسیر زندگى خود، گاهى دچار اشتباه می شویم. فرزند کنکورى شما نیز از این امر مستثنى نیست. اگر فکر می کنید که وی تا الان برنامه خوبى نداشته، به خوبى مطالعه نکرده یا در یادگیرى بعضى از درس ها دچار مشکل بوده و کارى براى رفع این مشکل انجام نداده است به او فرصت جبران دهید. اگر فرزند شما متوجه ضعف ها و مشکلات خود نشده است، با آرامش و در محیطى دوستانه، اشتباهات وی را گوشزد کنید و اگر خودش متوجه نقص ها و مشکلاتش شده است، اجازه ندهید که احساس یأس و ناامیدى کند؛ بلکه با واقع بینى، او را در برنامه ریزى برای رفع نقاط ضعفش یارى کنید تا با انرژى بیشترى به کار خود ادامه دهد.

 

۷- با او هماهنگ باشید

سعی کنید با برنامه ریزی هایی که فرزندتون داره هماهنگ باشید، زمان خواب، غذا خوردنش، تفریحش و هرکاری که در برنامه داره شما هم مطلع باشید و باهاش هماهنگ باشید. زمان مشخصی رو برای گذروندن وقت با فرزندتون بزارید و با همدیگه در مورد مسائل روزمره، کنکور، مشکلاتی که داره صحبت کنید و به حرفاش گوش بدید.

 

نکات زیر نیز می تواند به موفقیت بیشتر شما والدین در این زمینه کمک کند
  • ترس ها و نگرانی هایی که دارید رو با خداوند در میان بزارید و از او برای کمک کردن به شما و فرزندتان طلب موفقیت بکنید (با این کار هم از نظر معنوی قوی خواهید شد و هم اضطراب و استرس خودتون رو به فرزندتون منتقل نمی کنید).

 

  • از این که پشت سر هم بهش تذکر بدید که بره درس بخونه، اگه درس نخونه فلان میشه و … بپرهیزید، همین کار باعث میشه که با اضطراب به سراغ درس ها بره و اضطراب زیاد نمیزاره درست درس رو متوجه بشه.

 

  • خطاها و اشتباهات فرزندتان را بزرگ نکنید و با احترام و آرامش، او را به جبران آن خطا تشویق کنید.

 

  • اعتماد خود را به توانایى او براى جبران و بهتر شدن، با خوشحالى و شادى اعلام کنید و از ابراز انتظارات خارج از توان فعلى وی خوددارى کنید؛ چون موجب افزایش اضطراب او می شود.

 

  • به احساسات درونى (ترس ها و نگرانى ها و آرزوهایش…) او احترام بگذارید و به درد و دل هاى وی توجه داشته باشید. گوش مهربان و شنواى شما او را آرام مى کند و به وی انرژى می دهد.

 

  • براى کمک به فرزندتان در امور درسى آماده باشید و اگر درخواست کمک کرد، به او کمک کنید، اما در کار درسى وی دخالت نکنید.

 

  • هنگام کمک کردن به فرزندتان در درس ها، به توانایى هاى او توجه کنید و نقاط ضعف وی را با مهربانى یادآورى کنید و کمک کنید که توانایی هایش را نشان دهد.

 

  • از برنامه درسى فرزندتان کاملاً مطلع باشید.

 

  • در کمک رسانى به فرزندتان، از بی حوصلگى و بد اخلاقى و جرّ و بحث و تحقیر و سرزنش او و منت گذاشتن بر سر وی بشدت پرهیز کنید.

 

  • با دبیران و مشاور فرزندتان ارتباط مداوم داشته باشید و از نظرات آن ها در مورد وضعیت درسى و رفتارى فرزندتان اطلاع دقیق به دست آورید.

 

  • به جاى اصرار بر قبولى در کنکور و وارد کردن فشار روحى و استرس به فرزندتان، به روند فعالیت درسى و خلاقیت رفتارى او توجه کنید.

 

  • آمال و آرزوهاى درسى و شغلى خودتان را متوجه فرزندتان نکنید و براى او هدف مشخص نسازید.

 

  • در مواقع بحرانى با فرزندتان همدلى کنید.

 

  • فضاى مناسبى که دانش آموز بتواند خودش را در آن فضا قرار دهد و توانمندى هایش را اثبات کند، برای وی ایجاد کنید.

 

  • بنیه علمى فرزند دانش آموزتان را تقویت کنید و در حدى که در توان دارید نیازهاى کنکورى او را برطرف سازید.

 

  • گاهى خانواده از نظر مالى در حدى نیست که بتواند فرزندش را به کلاس هاى کنکور بفرستد یا کتاب ها و وسایل کمک آموزشى برایش تهیه کند؛ در چنین مواقعى توصیه مى شود که توانمندى هاى فرزندتان را دریابید و همان ها را تقویت نمایید و با همان امکانات کم، او را یارى کنید.

 

  • اگر از نظر مالى در مضیقه هستید به فرزندتان نشان دهید که تمام سعى خود را براى موفقیت او انجام داده اید مثلاً بگویید «خیلى متأسفم که نمى توانم از نظر مالى به تو کمک کنم. اگر نمى توانم به کلاس هاى چند میلیونى کنکور بفرستمت، در عوض برایت CD  کمک آموزشى تهیه مى کنم؛ یا به کلاس تست زنى مى فرستمت» گفتن این جملات به دانش آموز نشان مى دهد که والدینش همه تلاششان را براى موفقیت او انجام مى دهند؛ پس او نیز قوت قلب می گیرد و تلاش خود را بیشتر خواهد کرد.
مشاهده برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *